currulis
currūlis, e, adj. [currus],
- of or belonging to a chariot, or a chariot-race: rabies equorum (post-class. and rare), Ap. Met. 9, 9, 10; strepitus (opp. equester fremitus), Fronto Ep. 3 Mai; cf. curulis.
currūlis, e (currus), zum Wagen od. Wagenrennen gehörig, equi, Lampr. Comm. 2, 4. Vulg. 3. regg. 4, 26 (cod. Amiat.): strepitus (Ggstz. equester fremitus), Fronto de fer. Als. 3. p. 229, 21 N.: rabies equorum, Apul. met. 9, 9. Vgl. currilis u. Gloss. ›currulis equus, δρομεὺς ἵππος‹.
†curules stella [? l. curulis sella ], a ‘†curro’ [? l. curru ], quia equi de curru curules dicuntur; velocissimi vero ad cur[r ]endum †stellares dicuntur
habuit in comitatu suo octo bigas curules; unamquamque v equi trahebant
palpebre oculorum‥circumferri videbantur ut velocissimi circuitus rotarum currilium
prostitutae‥armilla‥tereti utpote faleris falerati curules comuntur
currūlis, e (currus), de course : Lampr. Comm. 2, 4 ; Apul. M. 9, 9 ; v. currilis.