effrenatus
effrenatus, unbridled, without a rein
Could not find effrenatior in Logeion dictionaries.
effrenatior Adjective: masculine vocative singular comparative, Adjective: feminine nominative singular comparative, Adjective: masculine nominative singular comparative, Adjective: feminine vocative singular comparative of effrenatus
effrēnātus, a, um, Part. and P. a., from effreno.
effrēnātus (ecfrēnātus), a, um, Adi. m. Compar. u. Superl. (ex u. frenum), entzäumt, zaumlos, I) eig.: equi, Liv. 40, 40, 5: equi velut effrenati passim incerto cursu feruntur, Liv. 37, 41, 10. – II) übtr., zügellos, entfesselt, unbändig, ungezähmt, furor, cupiditas, homo, Cic.: homines effrenatae lubidinis, Sall. fr.: effrenata insolentiā multitudo, Cic.: effrenatior vox, Cic.: effrenatissimi affectus, Sen.
effrēnātus, (11) a, um, part. adj. de effreno, débridé, délivré du frein : Liv. 40, 40, 5 || [fig.] qui nʼa plus de frein, effréné, désordonné, déréglé, déchaîné : effrenata libido Cic. Clu. 15, passion déchaînée ; secundis rebus effrenatus Cic. Off. 1, 90, à qui le bonheur a fait perdre le sens de la mesure || -natior Cic. de Or. 3, 205 ; -tissimus Sen. Ep. 88, 19.
effrēnātus adj.with comp.
- ex + frenatus, unbridled, without a rein: equi, L.—Fig., ungoverned, unrestrained, unbridled: homines secundis rebus: libido effrenatior, L.: cupiditas: effrenatior vox: ecfrenati libidine.