eradico
eradico, to root out, extirpate, annihilate
Could not find eradicabam in Logeion dictionaries.
eradicabam Verb: imperfect active indicative 1st singular of eradico
ē-rādīco (exr-), āvi, ātum, 1 (archaic inf. eradicarier, Plaut. Aul. 2, 4, 21 (300)), v. a., to pluck up by the roots, to root out, eradicate (an ante-class. word).
- I Lit.: ex terra enata, Varr. R. R. 1, 27, 2: plantationem, Vulg. Matt. 15, 13; 13, 29 al.—
- B Transf.: aliquem, to root out, utterly destroy, Plaut. Pers. 5, 2, 38 (814); id. Truc. 3, 1, 15 (659); id. Merc. 4, 4, 35 (775); id. Bacch. 5, 1, 6 (1092); Ter. And. 761; id. Heaut. 589; Vulg. Jer. 18, 7.—*
- II Trop.: pugnis memorandis suis hominum aures, i. e. to wear out, pester with talking, Plaut. Ep. 3, 3, 53 (434).
ērādīco, āvī, ātum, āre (ex u. radix), mit der Wurzel herausreißen, I) eig.: ex terra enata, Varro r. r. 1, 17, 2. – scherzh. übtr., pugnis memorandis suis hominum aures, die Ohren zerreißen, Plaut. Epid. 446 sq. – II) übtr., von der Erde tilgen, völlig vertilgen, mit Stumpf u. Stiel ausrotten (in Verwünschungen), si defraudassis, dic ut in quaestu tuo Venus eradicet caput atque aetatem tuam, Plaut.: di te eradicent, qui me hinc extrudis, Ter.: di illum eradicarunt, te servarunt, Lampr. – ➳ Parag. Infin. eradicarier, Plaut. aul. 300.
See: eradicare
ērādīcō (14) (arch. exr- ), āvī, ātum, āre (e, radix), tr., déraciner : Varro R. 1, 27, 2 || [fig.] détruire, exterminer, anéantir : Pl. Pers. 819 ; Truc. 660.
➳ inf. pass. eradicarier Pl. Aul. 300.
- 1. met wortel en al uitrukken, uittrekken, verscheuren;
- 2. (metaf.) uitroeien, verdelgen.
ērādīcō —, —, āre
- ex + radix, to root out, extirpate, annihilate: te, T.