eradico
eradico, to root out, extirpate, annihilate
Could not find eradicarest in Logeion dictionaries.
eradicarest Verb: present active infinitive, Verb: present passive imperative 2nd singular, Verb: present passive indicative 2nd singular of eradico
ē-rādīco (exr-), āvi, ātum, 1 (archaic inf. eradicarier, Plaut. Aul. 2, 4, 21 (300)), v. a., to pluck up by the roots, to root out, eradicate (an ante-class. word).
- I Lit.: ex terra enata, Varr. R. R. 1, 27, 2: plantationem, Vulg. Matt. 15, 13; 13, 29 al.—
- B Transf.: aliquem, to root out, utterly destroy, Plaut. Pers. 5, 2, 38 (814); id. Truc. 3, 1, 15 (659); id. Merc. 4, 4, 35 (775); id. Bacch. 5, 1, 6 (1092); Ter. And. 761; id. Heaut. 589; Vulg. Jer. 18, 7.—*
- II Trop.: pugnis memorandis suis hominum aures, i. e. to wear out, pester with talking, Plaut. Ep. 3, 3, 53 (434).
ērādīco, āvī, ātum, āre (ex u. radix), mit der Wurzel herausreißen, I) eig.: ex terra enata, Varro r. r. 1, 17, 2. – scherzh. übtr., pugnis memorandis suis hominum aures, die Ohren zerreißen, Plaut. Epid. 446 sq. – II) übtr., von der Erde tilgen, völlig vertilgen, mit Stumpf u. Stiel ausrotten (in Verwünschungen), si defraudassis, dic ut in quaestu tuo Venus eradicet caput atque aetatem tuam, Plaut.: di te eradicent, qui me hinc extrudis, Ter.: di illum eradicarunt, te servarunt, Lampr. – ➳ Parag. Infin. eradicarier, Plaut. aul. 300.
See: eradicare
ērādīcō (14) (arch. exr- ), āvī, ātum, āre (e, radix), tr., déraciner : Varro R. 1, 27, 2 || [fig.] détruire, exterminer, anéantir : Pl. Pers. 819 ; Truc. 660.
➳ inf. pass. eradicarier Pl. Aul. 300.
- 1. met wortel en al uitrukken, uittrekken, verscheuren;
- 2. (metaf.) uitroeien, verdelgen.
ērādīcō —, —, āre
- ex + radix, to root out, extirpate, annihilate: te, T.