Logeion | fano

fāno, āre, v. a. [fanum],

to dedicate, consecrate: quod sacrificio quodam fanatur, id est ut fani lege sit, Varr. L. L. 6, § 54.

fāno, āre (fanum), weihen, heiligen, Varro LL. 6, 54.

fano, fanona [Frk.; cf. Germ. Fahne, AS fana = banner] , (eccl.) maniple, ‘fanon’ (OF fanon); b (in imperial robes). sudarium quod ad tergendum sudorem in manu gestari mos est, quod usitato nomine ~onem vocamus Alcuin Suppos. 1240b; xv stole cum †favonibus suis levis pretii. et v †favones sine stolis Lib. Eli. III 50 p. 293; oblata non nudis manibus sed †favonibus multo laboribus candidis offerunt Hon. GA 555D (cf. ib. 643B: ubi nunc †favo, olim mappula portabatur); 1186 pro ‥ viij stolis et viij fanunis Pipe 198; Ad. Eyns. Hug. IV 10 (v. albus 8a); 1206 amictum cum perlis, stolam, phanon’ Pat 58b; 1225 j stolam, j ~onem cum twallis Cl 71b; 1250 una stola cum phanone et zona tunica CalIMisc 91 p. 31; 1251 j albam paretam cum amito, stola, et fanon’ Cl 506; 12‥ stola et phanonus Reg. S. Osm. I 311; 1275 dimidia marca pro quadam stola et ~one Reg. Heref. 172; xij parvarum stolarum et fanomiarum [sic] ejusdem secte Househ. Eleanor 107; stola et phanona Ord. Exon. 546; c1360 una stola et una fanona cum spaulers et paruris Fabr. York 295; 1403 cum amita, stolis, fanontis et cum una zona Cl 251 m. 29d.; 1415 cum albis, amita, stola, et ~onis Foed. IX 273a. b s1338 imperator ‥ sedit ‥ prout moris est imperatoribus in summis judiciis exercendis, ‥ stolam contra collum ejus, ~onem in brachio ejus dextro, diadema et coronam in capite ejus, et sceptrum habens in manu Ad. Mur. Chr. 84n.

fānō, āre, tr. (fanum), consacrer : Varro L. 6, 54.

fānō, fānāre (fanum)

1. inwijden;
2. pass. (Sen.) in vervoering handelen.

*fano, as, are.
供奉以爲廟。

Suggest a Translation
See an image

, Sindon, mappa, quælibet fascia, ex Germanico Fahnen, vel Fanen, quo vocabulo etiamnum dicuntur vela vel sipara ex hastilibus dependentia, nisi mavis a Lat. Pannus deducere, unde Germani Fannus dixere, p in f mutato, ut solent sæpius. Vide Graffii Thesaur. Ling. Franc. tom. 3. col. 521. 522. Lex Aleman. tit. 59. § 6 : Si autem testa transcapulata fuerit, ita ut cervella appareant, ut medicus cum pinna aut Fanone cervellam tangat, cum 12. solid. componat. Tit. 84 : Levent illam terram... et commendent in sua manu, ille involvat in Fanone, et ponat sigillum. Fano pro specillo vulnerario accipi videtur in tit. 59. Leg. Aleman. hic laudato : quo etiam sensu intelligit M. Lydius in Glossis ejusd. ad Nicol. de Clemangis, ut observat Reines. Var. Lect. lib. 3. cap. 1. , vel . Papias : Fanon dicitur Corporale. Rabanus de Inst. Cleric. lib. 1. cap. 18 : Mappula sive mantile, sacerdotis indumentum est, quod vulgo Phanonem vocant, quod ob hoc eorum tunc manibus tenetur, quando Missæ officium agitur, ut paratos ad ministerium mensæ Domini populus conspiciat. Leo IV. PP. de Cura pastorali : Nullus cantet sine lumine, sine amictu, sine alba, stola, Fanone, et casula. Vetus Charta apud Perardum : Cum patena argentea, uno Fanono viridi cum brusdo, uno de glizo, uno de stuno. Chronicon Casin. lib. 3. cap. 73 : Fanones aurei pro subdiaconibus tres. Infra : Fano Imperialis aureus totus. Acta Murensia : Decem stolæ cum Fanonibus. Petrus Abaelardus : Nulla de serico sint ornamenta, præter stolas et Phanones. Adde Chr. Fontanell. cap. 15. 16. Pertz. Script. tom. 2. pag. 292. lin. 10. Statuta Cœnob. Andlaviensis cap. 21. in Alsat. Diplom. tom. 1. pag. 180. Antiq. Fuld. lib. 1. tradit. 39. etc. Erant autem olim Fanones ex lino, non ex panno, contexti, ad instar albæ mappulæ. Hinc Fanonem vel mappulam vocat S. Willemus lib. 1. Consuetud. Hirsaug. cap. 19. Unde etiam apud nostros vox Manipule jam frequentioris est usus quam Fanon, qua olim utebantur. Gl. Lat. Gall. Sangerm. : Manipulus, Ce que le prestre met en la main senestre, Fenon. , apud Macros in Hierolexico, subtilissimum est sericum velum variegatum, quo utitur Papa, cum Pontificaliter celebrat, quodque post albam induitur, et circa collum ligatur, ad modum caputii ac supra caput ejus imponitur, usque quo planeta induitur, supra quam deinde ad modum mozettæ adaptatur, pallio superposito : itaque pars Fanonis inferior infra planetam conditur. Colores quibus variegatur, quatuor esse et quidem eosdem, qui in Ephod Vet. Testam. erant, testantur laudati fratres. , Vexillum exercitus, Germ. Fahne, uti supra observatum. Charta originalis, quam vidimus, Ottonis II. Imp. ann. 982. apud Mabill. Diplom. lib. 6. Instrum. 131. : Qualiter Conradus filius Rodulfi Comitis in die belli, quod fuit inter nos et Saracenos, sub Fanone nostro, hoc est sub imperiali vexillo, legali ritu tradendum nobis commendavit omne prædium suum, quod habet in Regno Lothariensi, etc. , Vexillum Ecclesiæ, Gall. Gonfanon, Banniere. Guidonis Disciplina Farfensis lib. 1. cap. 1 : Vestiantur cappis ad Gloria laus canendum : processio ornamentorum quemadmodum venit, ita stet per ordinem ; Fanones hinc et inde facie ad faciem. Adde Vitam S. Udalrici sæc. 5. Benedict. pag. 428. , Eadem notione, apud Hugon. Flavin. ann. 1097. , ut Fano, Manipulus sacerdotalis. Inventar. Ecclesiæ Noviom. ann. 1419 : Tres albæ paratæ cum duabus stolis uno Fanonno et duobus coleriis. Occurrit ibidem non semel. , in Monastico Angl. tom. 1. pag. 363. , Quibus oblationes, id est, panis Eucharisticus involvitur. f. a Teuton. Fanen, fanden, Involvere ; nisi iterum a Lat. Ponnus : quod malim. Ordo Romanus : Populus dat oblationes suas, id est, panem, et vinum, et offerunt cum Fanonibus candidis. Amalarius in Eclogis de Officio Missæ : Cum Fanonibus offerunt, quoniam legimus in passione Domini sudarium usurpatum esse : aliter quippe Fanones de lino efficiuntur, etc. Hariulfus lib. 3. cap. 3 : Fanones ad offerendum auro parati 14. Idem in Vita S. Angilberti sæc. 4. Benedict. part. 1. pag. 116 : Fanones de pallio auro paratos decem. Occurrit rursum ibid. in Vita S. Ansegisi n. 7. pag. 634. Vita S. Wiboradæ sæc. 5. pag. 51 : Calicem et patenam, vel corporale, sed et Fanonem cum quo solita es offerre, omnia pura et munda aqua lavare præcipias. Infra Linteum oblatitium vocatur. Fanones linei, serico parati ad offerendum ad altare, in Fragm. Breviar. Caroli M. Offertur autem oblata, seu hostia consecranda, cum fanone a Primo Cantorum, ut est apud Durandum lib. 4. Ration. cap. 30. n. 27. , Illius pinnæ, sic dictæ quod fanones quodammodo repræsentent. Consuetud. Antiq. Fontanell. f. 94. verso col. 1 : Caudam Salmonis abscissam post primum Fanonem, qui est versus caudam.

Menu

Word wheel

fano

Saved

Recent