olitor
Could not find holitorem in Logeion dictionaries.
holitorem Noun: masculine accusative singular of olitor
ŏlĭtor (better hŏlĭtor), ōris, m. [holus],
- a kitchen-gardener, cabbage-gardener, Plaut. Trin. 2, 4, 7 (408); Varr. L. L. 6, § 20 Müll.; Plaut. Mil. 2, 2, 38 (193); Cic. Fam. 16, 18, 2; Col. 10, 229; 11, 1, 2; Hor. Ep. 1, 18, 36.
olitor (holitor), ōris, m. (olus), der Küchengärtner, Kohlgärtner, Naev. com. 19. Plaut. trin. 408. Varro LL. 6, 20. Cic. ep. 16, 18, 2. Hor. ep. 1, 18, 36. Colum. 11, 1, 2. Plin. 19, 64. Corp. inscr. Lat. 1, 1057; 6, 9457 u. 9458 (wo holitor). – Sprichw., mulier holitori numquam supplicat si quast mala, Plaut. mil. 193.
ŏlĭtŏr (16) (hŏl-), ōris, m. (olus), jardinier, marchand de légumes : Pl. Trin. 408 ; Cic. Fam. 16, 18, 2 ; Col. Rust. 10, 229.
(olitor, olitōrius) see holit-.