immutatus
Could not find immutatum in Logeion dictionaries.
immutatum Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular of immutatus
immutatum Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular of immuto
immūtātus (inm-), a, um, adj. [2. in-mutatus],
- unchanged, unaltered (rare but class.): id mutavit, quia me immutatum videt, Ter. And. 242: veritas est, per quam immutata ea, quae sunt aut ante fuerunt aut futura sunt, dicuntur, Cic. Inv. 2, 53, 162.
immūtātus, a, um, Part., from immuto.
1. immūtātus, a, um (in u. mutatus), unverändert, Cic. de inv. 2, 162. – übtr., der Gesinnung nach, videt me immutatum, Ter. Andr. 242.
2. immūtātus, a, um, Partic. von immuto, w. s.
serenitas aeris ~a iter tuum prosperum factura expectat
esse inmutatum angelorum non est in tempore set in evo
1 immūtātus, a, um, ¶ 1 part. de immuto ¶ 2 adjt , où tout est brouillé, bouleversé : concentus immutatus aut discrepans Cic. Rep. 2, 69, concert confus ou discordant.
2 immūtātus, a, um (in, muto), non changé, invariable, inébranlable : Cic. Inv. 2, 162 ; Ter. Andr. 242.
immūtātus (in-m-) (1) adj.,
- unchanged, unaltered.
immūtātus (2)
- P. of immuto.