impugnatus
Could not find impugnatum in Logeion dictionaries.
impugnatum Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular of impugnatus
impugnatum Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular of impugno
impugnātus (inp-), a, um, Part., from impugno.
impugnātus (inp-), a, um, adj. [2. in-pugnatus],
- not attacked, unassailed: turpe est rhetori, si quid in mala causa destitutum atque impugnatum relinquat, Gell. 1, 6, 4.
impugnātus, a, um, part. p. de impugno.