About Report a problem

Menu

incenatus

Could not find incenatum in Logeion dictionaries.

incenatum Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular of incenatus

incenatum Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular of inceno

See incenatum in Morpho

in-cēnātus (in-coen-), a, um, adj. [2. in-cenatus],
  • that has not dined or eaten, dinnerless, hungry, fasting (ante- and post-class.): bibat aquam mulsam, cubet incenatus, Cato R. R. 156, 4: superi incenati sunt, et cenati inferi, Plaut. Aul. 2, 7, 6 (368): senex, id. Cas. 4, 2, 9 (788); cf.: incenis: pridie incenato dare medicamenta, Scrib. Comp. 140.

Saved

Recent