instructus
instructus, furnished, provided, supplied
instructus2, arrangement, preparation
Could not find instructus2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
instructus, a, um, P. a., v. instruo fin.
instructus, ūs, m. [instruo],
- arrangement, preparation (syn. apparatus): oratio eodem est instructu ornatuque comitata, Cic. de Or. 3, 6, 23.
1. īnstrūctus, a, um, PAdi. (v. instruo), I) ausgerüstet, ausgestattet, versehen mit etw., Graecia instructa copiis, Cic.: decem vitiis instructior, Hor.: rebus instructissimus, Cic.: clementiā et liberalitate instructissimus, Val. Max.: nihil ad irritandas illiciendasque immodicas cupiditates instructius est, mit geeigneteren Mitteln versehen, Curt. – II) unterwiesen, unterrichtet, artibus, Cic.: in iure civili, Cic.: a doctrina, Cic.: instructior a iure civili, Cic.: omnis ad perniciem instructa domus, Plaut.: ad dicendum instructissimus a natura, Cic.
2. instrūctus, Abl. ū, m. (instruo), I) die Ausstattung, das Rüstzeug, a) eig. = ἀποσκευή, die Habe, Augustin. quaest. in genes. 2. qu. 47, 1. – b) im Bilde = Gedankenstoff (neben ornatus, Ausschmückung = Redeschmuck), quocumque (oratio) ingreditur, eodem est instructu ornatuque comitata, Cic. de or. 3, 23. – II) die Anweisung, instructu tuo, Paulin. in Augustin. epist. 24, 3.
pro ~ibus Arragunorum xiij li.
rex, secretis fratrum suggestionibus, aliorum ~u, et precipue jugalis sue importunitate subactus ‥ fratres ‥ in possessionem aree ‥ mandavit induci
instinctu
de juvenibus qui, ~u spiritus boni, vobiscum petunt divino servicio mancipari(
1 īnstrūctus, (10) a, um, ¶ 1 part. de instruo ¶ 2 adjt , a) pourvu, muni, outillé : instructior ab aliqua re Cic. Br. 161 ; aliqua re Cic. Fin. 1, 36, mieux pourvu sous le rapport de, mieux pourvu de qqch. ; in aliqua re Cic. de Or. 1, 249, versé dans qqch. (outillé en matière de) ; -issimus Cic. de Or. 3, 31 ; vitiis instructior Hor. Ep. 1, 18, 25, plus garni de vices ; b) [en parl. de choses] muni, pourvu, fourni : domicilia instructa rebus omnibus Cic. Nat. 2, 95, domiciles fournis de tout, cf. Cic. Verr. 2, 2, 84 ; Pomp. 8.
2 īnstrūctŭs, abl. ū, m. [fig.] bagage équipement, attirail Cic. de Or. 3, 23.
- 1. opgesteld, ingericht, geordend [exercitus; acies; naves];
- 2. (metaf.) voorzien van, uitgerust met, toegerust met (m. abl.); ➤ domus rebus necessariis -a; Graecia -a copiis; vitiis instructior rijker aan;
- 3. onderricht, onderwezen (in: abl.; in m. abl.; ab; tot: ad) [artibus; in iure civili; a doctrina; ad mortem contemnendam; ad dicendum].
Instructu nostro Abbas et Congregatio prædicti loci Ecclesiam nostram
ædificavit.īnstrūctus (1) adj.with comp.and sup.
- P. of instruo, furnished, provided, supplied: domicilia rebus iis, etc.: instructae ornataeque naves: decem vitiis instructior, H.—Fig., arranged, prepared, ready: in corde consilia, T.: res satis scite instructae: ad dicendum instructissimus. —Instructed, taught, versed: in iure civili: a iure civili, ab historiā instructior.
instructus , ūs m
- STRV-, arrangement, preparation.—Only ablsing.: oratio eodem instructu comitata.