involutio
Could not find involutionem in Logeion dictionaries.
involutionem Noun: feminine accusative singular of involutio
invŏlūtĭo, ōnis, f. [involvo],
- a rolling up, gathering of itself together: corporis spirae similis sive canina involutio, Cael. Aur. Acut. 3, 11, 103; concr., that which is inwrapped or infolded, Vitr. 10, 11.
involūtio, ōnis, f. (involvo), die Windung, corporis spirae similis sive canina inv., das Sich-Zusammenkauern, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 11. § 103. – konkr., das Gewinde, Vitr. 10, 6, 3.
cur ergo ex corruptibilis sudarii ~one quasi Christi protestamur infirmitatem et in hujusmodi tenebris involutionem, cum eum verissime protestamur Dei virtutem et mundi lucem?
in uno coreo in quo involvebatur corpus domini J. F. prioris, et ‥ cuidam artifici pro labore suo circa eandem ~onem, v s.
involucrum, cujusque rei ~o
volutabrum, ~o luti
Misenus et Palinurus sepeliendi sunt, sc. ~o in oblivionem
in clibano vero ~o est ignis, et quocumque te verteris, sine igne non eris
orbes inferiores duplici motu moventur, sc. motu proprio et motu ~onis vel saltem motu raptus
omnes viantes propter ~onem in sensibus simul inspiciunt signum et signatum
beatus sit, qui se continebit et allidet pravitates suas ad petram Christum; aspiret autem dies et inclinentur umbre, quae sanctae mentis desiderium tenebrosa noctis ~one prepediunt!(
magna ~o invenitur apud lectores propter errorem magistri
ne te regnumque tuum et subditos periculosis subicias ~onibus
attentis articulorum ‥ diversitatibus et ~onibus
per caput divinitas designatur, quia caput Christi Deus. ~o autem hoc significat, quia Christus, qui in humanitate habuit initium nascendo, et finem moriendo, in divinitate neutrum horum, sed semper esse habuit
invŏlūtĭō, ōnis, f. (involvo), action dʼenvelopper : C. Aur. Acut. 3, 11, 103 || enroulement : Vitr. Arch. 10, 11.