manticulor
Could not find manticularentur in Logeion dictionaries.
manticularentur Verb: imperfect passive subjunctive 3rd plural of manticulor
mantĭcŭlor, 1, v. dep. [manticula; lit., to be busied with purses; hence],
- to steal (ante- and post-class.): cum utrem ventosissimum manticularentur, Ap. Apol. 55, p. 309, 36.—
- II Transf., to act slyly, go cunningly to work: manticularum usus pauperibus in nummis recondendis etiam nostro saeculo fuit. Unde manticulari dicebantur, qui furandi gratiā manticulos attrectabant. Inde poëtae pro dolose quid agendo usi sunt eo verbo, etc., Pac. ap. Fest. p. 133 Müll. (Trag. Rel. v. 376 Rib.).
manticulor, ārī (manticula), Beutelschneiderei treiben (vgl. Fest. 133, 20); dah. I) eig. = stehlen, utrem, Apul. apol. 55. – II) übtr., verschmitzt zu Werke gehen, Pacuv. tr. 377 sq. – ➳ Aktive Nbf. ›manticulare, fraudare‹, Gloss. (s. Löwe Prodr. p. 106 u. 121 Quicherat Add. lex. Lat. p. 167, a).