manumitto
manumitto, to release, set at liberty, manumit, enfranchise, emancipate, make free
Could not find manumissis in Logeion dictionaries.
manumissis Verb: perfect passive participle feminine dative plural, Verb: perfect passive participle neuter dative plural, Verb: perfect passive participle masculine dative plural, Verb: perfect passive participle neuter ablative plural, Verb: perfect passive participle masculine ablative plural, Verb: perfect passive participle feminine ablative plural of manumitto
mănūmitto (also as two words, v. infra; and ante-class. manu emitto, v. emitto, I. B.), mīsi, missum, 3, v. a. [1. manus-mitto],
- to release from one's power (manus), to set at liberty, to enfranchise, emancipate, make free a slave (v. manumissio): quos (servos) nisi manumisisset, Cic. Mil. 22, 58: sunt servi de cognatorum sententiā manumissi, id. Cael. 29, 68; id. Fam. 13, 77, 3: testamento manumissi, Tac. A. 13, 32: quos proxime inter amicos manumisisti, Plin. Ep. 7, 16, 4.—Separated by other words: orabo, ut manu me mittat, Plaut. Aul. 5, 4 (811): manu vero cur miserit? Cic. Mil. 22, 57: manu non mittere, Liv. 41, 9, 11 fin.
manūmitto, mīsī, missum, ere (manus u. mitto). einen Sklaven aus seiner Gewalt lassen, ihm die Freiheit schenken (s. manūmissioüber die Arten der Freilassung), alqm, Cic. u.a.: alqm inter amicos, Plin. ep. (s. manūmissiono. I, b, α): getrennt, manu vero cur miserit? Cic.
See: manumittere
mănūmittō (11) ou mănū mittō, mīsī, missum, ĕre, tr., affranchir [un esclave], lui donner la liberté : Cic. Mil. 58 ; Fam. 13, 77, 3 ; Tac. Ann. 13, 32 ; ut si a me manumissus esset Cic. Fam. 13, 21, 2, comme sʼil me devait son affranchissement || manu séparé de mitto Cic. Mil. 57.
manūmittō or manū mittō mīsī, missus, ere
- manus+mitto, to release, set at liberty, manumit, enfranchise, emancipate, make free: servos: servi de cognatorum sententiā manu missi: manu vero cur miserit?: manu non mittere, L.