meticulosus
Could not find metuculosa in Logeion dictionaries.
metuculosa Adjective: feminine nominative singular, Adjective: neuter nominative plural, Adjective: feminine vocative singular, Adjective: neuter accusative plural, Adjective: neuter vocative plural, Adjective: feminine ablative singular of meticulosus
mĕtĭcŭlōsus, a, um, adj. [metus], full of fear.
- I Fearful, timid (ante- and post-class.): nullus est hoc meticulosus aeque, Plaut. Am. 1, 1, 137 (289); Dig. 4, 2, 7: lepus, Ap. Flor. p. 341, 9.—*
- II Frightful, terrible: res, Plaut. Most. 5, 1, 52 (1092).
meticulōsus u. metuculōsus, a, um (metus), voller Furcht, d.i. I) furchtsam, b. Pers., Plaut. Amph. 293. Ulp. dig. 4, 2, 7. Lact. de mort. pers. 916: lepus, Apul. flor. 2 extr. – II) fürchterlich, nescis quam metuculosa res sit ire ad iudicem? Plaut. most. 1101.
non ulterius munus meum obnubet ~osa cunctatio
ait lupus [lepori ] “super omnia es animal ~osum”
~osus es fugitansque periculi
~us vel ~osus, metu plenus
ideo tanti sacramenti majestate deterritus, insufficientiam sanctitatis, quam ille gradus exigit, ~osus allego
Londonienses ‥ ~osi ut mures, timidi sicut lepores
timidi velut lepores ~osi ut mures
framea ‥ i. quoddam telum eo quod ~osos fremere faciat
per ~osos rigor justitie, maxime in illa curia, cernitur vacillare
Wilfridi reliquias ‥ marcidas, immo, quod dictu quoque ~osum est, praelatorum horripilatione, neglectas
constellationem illam ~osam de ventorum immanitate, quam astronomici nobis comminati sunt
periculosum quippe est ‥ in illum scribere qui potest proscribere, ~osa res in illum allegare qui potest relegare
cum eruditis et exercitatis in ea facultate nedum indoctis et imperitis ~a sit practica multum et pericula
quatuor genera temptationum presertim carnalium impugnant: ~ose [dredfule ], mirabiles, lete et tristes
ecce quomodo potestis cognoscere quod est ~osus [ME: ] et debilis. nonne ~osus [arch ME: ] est pugil qui dimicans pedes impetit, qui in compugili tam imum querit?arche
mĕtĭcŭlōsus (16) (arch. metu-), a, um (metus), ¶ 1 craintif, timide : Pl. Amph. 293 ; Ulp. Dig. 4, 2, 7 ¶ 2 qui fait peur, effrayant : Pl. Most. 1101.
- 1. bang, vreesachtig;
- 2. vreselijk, vreesaanjagend.