obtutus

obtūtus, ūs, m. [obtueor],

• a seeing, looking at or upon any thing (class., but in prose always with oculorum, unless this word is obviously supplied by the context; cf. aspectus): obtutu quasi obtuitu a verbo tuor quod significat video, Paul. ex Fest. p. 187 Müll.: oculorum, Cic. de Or. 3, 5, 17; so id. Univ. 8; id. N. D. 3, 4, 9: obtutum aliquo figere, id. poët. N. D. 2, 42, 107: dum stupet, obtutuque haeret defixus in uno, Verg. A. 1, 495: obtutu tacito stetit, id. ib. 12, 666: defixa Latinus Obtutu tenet ora, id. ib. 7, 249: oculi in uno obtutu defixi, Sen. de Ira, 3, 4 init.—Trop.: in obtutu malorum, in the contemplation of, Ov. Tr. 4, 1, 39.—In plur.: nil intecurrens obtutibus, Prud. Hamart. 915.—
• II (Late Lat.) The eye: quis ita gemino obtutu eluminatus. Sid. Ep. 8, 11.—More freq. in plur.: ita videri nostris obtutibus constitutis, Amm.20, 3, 12; 24, 6, 8: humi prostrati sub obtutibus ejus, id. 17, 8, 5.

obtūtus, ūs, m. (obtueor), I) das Hinsehen, der Blick, oculorum, Cic.: obt. acris, Sil., Ggstz. hebes, Apul.: obtutum in re figere, Cic. – m. obj. Genet., in obtutu malorum, im Anschauen, Betrachten, Ov. trist. 4, 1, 39. – Plur., perspicacissimi oculorum obtutus, Cassian. coen. inst. 5, 18: nostri obtutus, Sidon. epist. 3, 11, 1: nil intercurrens obtutibus, Prud. ham. 907. – II) meton.: a) das Sehvermögen, die Sehkraft, collis herbosi omnem inaequalitatem aegrescentis obtutus repellunt, Ambros. epist. 29, 2. – b) das Auge, gemino obtutu eluminatus, Sidon. epist. 8, 11, 11: isto gemino obtutu circulatorem aspexi, Apul. met. 1, 4: gew. Plur., sub obtutibus suis, Mamert. grat. act. 5, 2: sub obtutibus eius, Amm. 17, 8, 5: videri nostris obtutibus constitutis in terra, Amm. 20, 3, 12: splendore praestringere occursantes obtutus, Amm. 24, 6, 8.

obtutus, obtuitus [CL] 1 faculty of vision, ability to gaze, power of sight, vision. de[di]dit obtutum Aldh. VirgV 472 (v. dedere 1a); 10‥ ~us, gesihð WW; stillam ‥ rapuit, qua cum oculos linivisset, dicto citius recuperavit ~um V. Fridesw. B 14; dexter obliquabitur oculus ut ~u careat in humanis rebus Lib. Eli. III 60 p. 309; Deus ‥ facit cor serenum et ~um [ME: sihðe] habere limpidum AncrR 151. 2 act of vision, gaze; b (w. vb. of seeing). c (~ibus repraesentare or sim.) to bring to the attention. d (pass. or refl.) to appear before. e (w. ref. to mental or spiritual vision). f (~u caritatis) lovingly. ut se veritas luculentis rationis optutibus omnibus semetipsam perlustret in faciem Theod. Laterc. 1; obtunsis palpebarum ~ibus Aldh. Met. 2 p. 66; c795 solutis ‥ sigillis, avidis oculorum ~ibus per singulas lineas iter aperui Alcuin Ep. 86; 926 cuncta quae humanis optutibus caducarum molimina rerum liquide videntur decidunt Chr. Abingd. I 83; aviculae ‥ ad pedes episcopi considentes totis optutibus in eum intenderunt Alex. Cant. Mir. 42 (I) p. 241; princeps ‥ tanquam omnium obtuitus in se noverit esse conversos Gir. PI I 1; solent ‥ objicere generosos equos ~ibus equarum concipiencium Eul. Hist. I 36.  b non ultra nos in hoc saeculo carnis ~ibus invicem aspiciemus Bede HE IV 27 p. 274; 957 terribiles demonum cohortes suis ~ibus indesinenter aspiciat CS 998; rex ‥ videns lucido ~u quod suos sincera devotione filios amasset ‥ delectatus est Byrht. V. Ecgwini 361; illum undosis ~ibus respiciens mundi confixum peccatis Gosc. Lib. Confort. 31; Jesum limpidis cernunt obtutibus Walt. Wimb. Palpo 199; timebant proceres et ceteri conscii libera fronte et vividis ~ibus in eum intueri Rish. 405.  c haec ‥ vestrae beatitudinis venerandis obtutuum luminibus repraesentanda fore necessarium duxi (Æthelwald) Ep. Aldh. 2 (7) p. 497; 1319 discensio amaras circumstancias nostris ~ibus representat FormOx 48.  d invitatur ‥ beatus Birinus a summo pontifice, etiam illius presentatur optutibus V. Birini 4; muliercula ‥ ad servum Dei ire contendit. sistitur optutibus ejus Ib. 15; pape ‥ ~ibus presentati, quicquid poterant et muneribus et promissis agunt ut regis voluntatem effectui mancipare possint W. Malm. GP I 57; mulier ‥ prorumpit in curiam, regis se representat ~ibus Ailr. Ed. Conf. 762A; 1341 cum discordia ‥ se nostris representat optutibus (Lit. Imp.) Avesb. f. 97v; 1440 ut quociens ~ibus nostris se offerat ‥ quispiam Bekynton I 108.  e in Pathmo ‥ virginum ‥ canticum ‥ castis ~ibus contemplare meruit Aldh. VirgP 7; genitrix ‥ vidit ‥ nocte somnium. visum ‥ sibi est ‥ ~ibus suis adesse quoddam sublime vexillum Wulf. Æthelwold 2; et cordis et corporis directis in celum ~ibus expiravit V. Edm. Rich C 595; anima tantum se novit habitu antequam se cogitet. cujus gratia cum non se cogitet, non fit in conspectu suo nec de illa sua [cognicione] formatur obtuitus Peckham QA 83.  f 1467 ipsum ‥ recommendatum acceptare, et caritatis obtuitu supportare dignemini MunAcOx 724. 3 eye. infans ‥ trucidabatur coram maternis ~ibus Abbo Edm. 5; ante regis obtuitus mortuum prosternit Arthur & Gorlagon 13. 4 face. ~us, facies GlC O 101; bifax, qui duos habet ~us Osb. Glouc. Deriv. 81. 5 will. quod superno placuisset ~ui V. Neot. A 2.

obtūtŭs, (13) ūs, m. (obtueor), action de regarder : oculorum Cic. Nat. 3, 9, vue, cf. Cic. Div. 2, 120 ; de Or. 3, 17 || regard, contemplation : Virg. En. 12, 666, etc.

obtutus , us. m. (obtueor.)
細看。Effugit oculorum obtutus animus 靈非人目所可見。

Suggest a Translation
See an image

(obtūtus, ūs) m

• 2 TV-, a looking at, gazing upon, gaze(only acc.and ablsing.): oculorum: obtutum in caudā figere: obtutu tacito stetit, V.—Fig.: in obtutu malorum, contemplation, O.