opificium
ŏpĭfĭcĭum, ii, n. [opifex],
- a working, the doing of a work, a work (ante- and post-class), Varr. R. R. 3, 16: in opificiis opera, Ap. Flor. n. 9.
opificium, iī, n. (opifex) = ἐργοποιΐα, χειροτεχνία (Gloss.), das Anfertigen einer Arbeit, die Arbeit, Varro r. r. 3, 16, 20. Lact. de ira 13, 13; epit. 39, 11. Augustin. c. sec. resp. Iul. 3, 154: Plur., Chalcid. Tim. 233 u. 260.
ne statue auree caput eneum tuo, quod absit, ~io dicatur affixum
ne statue auree, quod absit, caput eneum ipsius ~io [v. l. officio ] diceretur affixum
habet autem Burgense territorium de originali nature ~io vel insitione lapiscedinarum loca multa
miro quodam nature ~io
[Priscillus ] ~ium ‥ humane carnis non Deo, sed angelis malignis ascripsit
hoc ~ium ‥ i. auxilium
adjutorium, ~ium, presidium, confugium, subsidium
~ium, ergasterium
werk house ‥ epificium
omnis superflua pulchritudo quam amant oculi in variis formis, in nitidis et amenis coloribus, in diversis ~iis, in vestibus
ŏpĭfĭcĭum, ĭī, n. (opifex), exécution dʼun ouvrage, travail : Varro R. 3, 16, 20.
Nullus clericus.... habeat Opificia sub pœna amissionis laboris et instrumentorum, pannique et lanæ quæ in dicto Opificio reperiuntur.