peditatus
peditatus, foot-soldiers, foot, infantry
Could not find peditatusque in Logeion dictionaries.
peditatusque Noun: masculine nominative plural, Noun: masculine nominative singular, Noun: masculine genitive singular, Noun: masculine accusative plural of peditatus
peditatusque Verb: perfect passive participle masculine nominative singular of pedito
pĕdĭtātus, ūs, m. [pedes],
- foot-soldiers, foot, infantry (opp. equitatus, cavalry): aliquem peditatu, equitatu, copiis instruere, Cic. Phil. 5, 2, 6: equitatum peditatumque cogere, Caes. B. G. 5, 3.—In plur.: peditatibus et equitatibus celeriter iter faciens, Auct. B. Hisp. 37.
1. peditātus, ūs, m. (pedes, ditis), das Fußvolk, die Infanterie (Ggstz. equitatus), Caes. u.a.
2. peditātus, a, um (pedes), aus Fußvolk bestehend, cohors, Hyg. de castr. munit. § 19. Corp. inscr. Lat. 13, 7705.
horrendum Assyriorum principem, qui innumeris manipulorum milibus equitatu et ~u [gl.: ] gloriantibus orbem ‥ terruithere ;fotgangendum here
in prima acie collocatur ~us; his proximus est equitatus; hos vero sequuntur satellites, qui a forma mitre episcopalis episcopi nominantur
1 pĕdĭtātŭs, (12) ūs, m. , infanterie : Cic. ; Cæs. || pl., B. Hisp. 37.
2 pĕdĭtātus, a, um (pedes), composé dʼinfanterie, dʼinfanterie : Hyg. Grom. Mun. castr. 19 ; CIL 16, 123, 1, 9.
Propagatio filiorum ac nepotum. Gloss. vetus MS. Sangerm. num. 501.
Compeditus, compeditatus, Prov. Enferrat, in Glossar. Provinc. Lat. ex Cod. reg. 7657.
peditātus ūs, m
- pedes, foot-soldiers, foot, infantry: civem peditatu instruere: peditatum cogere, Cs.