About Report a problem

Menu

procursus

procursus, a running forth, running on

Frieze-Dennison Vergil

prōcursus, ūs, m.: a running forward, onward course, career, 12.379; charge, onset, 12.711. (prōcurrō)

Could not find procursusque in Logeion dictionaries.

procursusque Noun: masculine nominative plural, Noun: masculine nominative singular, Noun: masculine genitive singular, Noun: masculine accusative plural of procursus

See procursusque in Morpho

prōcursus, ūs, m. [procurro].
  • Lit., a running forth or forwards; esp., in milit. lang., a sallying forth, charge, onset (not in Cic. or Caes.): procursu militum, Liv. 22, 41: faciles sternit procursibus herbas, Stat. Th. 4, 787; Lucr. 2, 455.—
    • B Transf., a jutting out, projection (post-Aug.): angulosus, Plin. 5, 10, 11, § 62.—
  • II Trop. (post-class.): initia procursusque virtutis patefacere, the origin and first manifestations, Val. Max. 3, 2 init.: irae, qui acerrimus esse solet, the outbreak, id. 7, 3, ext. 6.

Saved

Recent