pullulus
Could not find pulluli in Logeion dictionaries.
pulluli Adjective: masculine genitive singular, Noun: masculine nominative plural, Noun: masculine vocative plural, Adjective: masculine vocative plural, Noun: masculine genitive singular, Adjective: masculine nominative plural, Adjective: neuter genitive singular of pullulus
pullŭlus, i, m. dim. [1. pullulus].
- A young animal, a chick, young dove, etc.; as a term of endearment, dove, chick, etc., Ap. Met. 8, 26, 13.—
- II Of plants, a sprout, young twig, Plin. 17, 10, 12, § 65.
pullŭlus, a, um, adj. [3. pullus],
- blackish, dusky, gray: terra, Col. 2, 2, 19.
1. pullulus, ī, m. (Demin. v. 1. pullus), I) das junge Tier, das Hühnchen, Täubchen usw., bellus pullulus, als Schmeichelwort, Apul. met. 8, 26. – II) übtr., der junge Zweig, Schößling, Plin. 17, 65.
2. pullulus, a, um (Demin. v. 3. pullus), schwärzlich, grauschwarz, terra, Colum. 2, 2, 19.
hic pullus eo quod parvus sit, unde hic ~us, -li, dimin
fulgentes radios ‥ / quales nec aquile portaret pulula
horologium ‥ in quo xij horarum cursus ad clepsydram vertebantur, cum totidem aeriis ~is que ad completorium horarum decidebant
1 pullŭlus, ī, m. (pullus 1), ¶ 1 tout petit animal ; [terme de caresse] petit mignon : Apul. M. 8, 26 ¶ 2 toute jeune pousse : Plin. 17, 65.
2 pullŭlus, a, um (pullus 3), noirâtre, brunâtre : Col. Rust. 2, 2, 19.
- 1. jonge vogel, kuiken;
- 2. jonge spruit, uitloper.
Semper in modico Rosæ viridario intacti vernabant Pulluli, quos in proximum Sabbathum cœlesti antophoræ consecraret. Maluisset auro gemmisque rigentem cycladem subinde offerre sacræ imagini florum loco, sed obstabat inopia.
pullŭlus, i, m.: piccolo, piccino
● germoglio Plin.