About Report a problem

Menu

questus

questus2, a complaining, complaint, plaint

Frieze-Dennison Vergil

questus , ūs, m.: a complaining; moaning; groans, 7.501; mournful sound. (queror)

Could not find questibus in Logeion dictionaries.

questibus Noun: masculine dative plural, Noun: masculine ablative plural of questus2

See questibus in Morpho

questus, a, um, Part., from queror.
questus, ūs, m. [queror], a complaining, complaint, plaint (class.).
  • I Lit.
    • A In gen., Cic. Quint. 30, 94: caelum questibus implet, Verg. A. 9, 480: tantos illa suo rumpebat pectore questus, id. ib. 4, 553: tales effundit in aëra questus, Ov. M. 9, 370: edere questus, id. ib. 4, 587: in questus effundi, Tac. A. 1, 11: creber, id. ib. 3, 7: quaestu vano clamitare, Phaedr. 1, 9, 7.—
    • B In partic., a complaint, accusation (poet.): questuque Jovem testatur acerbo, Val. Fl. 5, 624; 1, 113; Luc. 1, 247; 9, 880.—
  • II Transf., of the soft, plaintive note of the nightingale: maestis late loca questibus implet, Verg. G. 4, 515.

Saved

Recent