About Report a problem

Menu

repromitto

repromitto, to promise in return

Could not find repromittens in Logeion dictionaries.

repromittens Verb: present active participle feminine vocative singular, Verb: present active participle masculine nominative singular, Verb: present active participle masculine vocative singular, Verb: present active participle feminine nominative singular, Verb: present active participle neuter accusative singular, Verb: present active participle neuter vocative singular, Verb: present active participle neuter nominative singular of repromitto

See repromittens in Morpho

rĕ-prōmitto, mīsi, missum, 3, v. a.
  • Lit., mercant. t. t., to promise in return, to engage or bind one’s self: repromittam istoc tibi nomine solutam rem futuram, Plaut. As. 2, 4, 48 (454); id. Curc. 5, 2, 67 (665); Cic. Rosc. Com. 13, 39; Suet. Claud. 20; Just. 22, 2, 5.—
    • B Transf., in gen., to promise in return, etc.: non mehercule, inquit, tibi repromittere istuc quidem ausim, Cic. Brut. 5, 18: ad hunc gustum totum librum repromitto. Plin. Ep. 4, 27, 5; Suet. Tib. 17.— *
  • II To promise again or anew: imperaturum repromittens, Suet. Oth. 4.

Saved

Recent