old standing
old standing (adj.):
1. vĕtus ĕris: an o. affront, v. contumelia, Caes B. G. 1, 14: Cic.
2. invĕtĕrātus: an o.-standing friendship, inv. amicitia [opp. to instituta], Cic. Fam. 3, 9, 4: an o.-standing evil, inv. malum, id. Ph 5, 11, 31.
1. vĕtus ĕris: an o. affront, v. contumelia, Caes B. G. 1, 14: Cic.
2. invĕtĕrātus: an o.-standing friendship, inv. amicitia [opp. to instituta], Cic. Fam. 3, 9, 4: an o.-standing evil, inv. malum, id. Ph 5, 11, 31.