sciscitatio

sciscĭtātĭo, ōnis, f. [sciscitor],

• an asking, inquiry: diligentissima sciscitatio, Petr. 24, 5.

scīscitātio, ōnis, f. (sciscitor), die Nachforschung, Erforschung, Erkundigung, Chalcid. Tim. 153: diligentissima, Petron. 24, 5: m. obj. Genet., veri dei, Chalcid. Tim. 128: sapientiae, naturae, Chalcid. Tim. 166 u. 264: m. folg. Fragesatz, tua sciscitatio fuit, quae sint illa, quae nec oculus vidit nec auris audivit, Hieron. epist. 59, 1.

sciscitatio [CL], (act of) questioning, inquiry, making of inquiries. ut ~o et solutio earundem passionum per ordinem enucleetur Aldh. Met. 10; reciprocis scedarum ~onibus [gl.: interrogationibus, investigationibus] ‥ respondens Id. VirgP 27; ut de regno ejus, quantum nostra ~o penetrare potuit, mendatium arguam, veritatem pronuntiem W. Malm. GR III 238; de se opinionem ‥ sciscitatur. in hac etiam ~one id notans ‥ H. Bos. Thom. III 3.

scīscĭtātiō, (16) ōnis, f. , information, enquête : Petr. 24, 5.