serene
sĕrēnē, adv. [serenus],
- clearly, brightly; trop., comp.: serenius videre, Aug. Trin. 8, 3.
serēnē, Adv., doch nur im Compar. serēnius (serenus), heiter, klar, Augustin. de trin. 8, 3.
sole ~ius illucente
orto sole tam serene
Willelmum ‥ fortune vicissitudo eo afflictaverat invidiosius quo ante provexerat ~ius
Elfleda ‥ multo tempore ~issime gubernavit
quod in tuis patentibus litteris, inde confectis, hec plenius et ~ius [v. l. seriosius ] noscuntur contineri
sĕrēnē [inus.], avec sérénité [fig.] ; serenius Aug. Trin. 8, 3.