suetus
suetus, accustomed, wont
Could not find suetae in Logeion dictionaries.
suetae Adjective: feminine dative singular, Adjective: feminine nominative plural, Adjective: feminine genitive singular, Adjective: feminine vocative plural of suetus
suetae Verb: perfect passive participle feminine genitive singular, Verb: perfect passive participle feminine dative singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative plural, Verb: perfect passive participle feminine vocative plural of suesco
suētus, a, um, Part. of suesco.
suētus, a, um, PAdi. (v. suesco), I) an etwas gewöhnt, einer Sache gewohnt, armis, Verg. u. Tac.: plebs circo ac theatris sueta, Tac.: latrociniis, Tac.: lasciviae, Tac.: mit folq. Infin., Verg., Sall. fr., Liv. u.a. – II) woran man gewöhnt ist, gewohnt, contubernium, Tac.: cibaria, Apul.: Cheruscis sueta apud paludes proelia, Tac. – subst., suēta, ōrum, n., die Gewohnheiten, sectae, Apul. met. 4, 24.
suētus, (11) a, um, part. p. de suesco, ¶ 1 habitué, accoutumé : [avec dat., cf. suesco ] Virg. En. 3, 541 ; Hor. S. 1, 8, 17 ; Liv. 5, 43 ¶ 2 habituel, ordinaire : sueta apud paludes prœlia Tac. Ann. 1, 64, combats livrés dʼordinaire dans les marais = habitude des combats..., cf. H. 2, 80.
suētus
adj.
- P. of suesco, accustomed, wont, used, habituated: abstinere suetus, L.: curru succedere sueti Quadrupedes, V.: his (armis) ego suetus, V.—Customary, usual: contubernium, Ta.