summatus
Could not find summatibus in Logeion dictionaries.
summatibus Noun: masculine dative plural, Noun: masculine ablative plural of summatus
summātus, ūs, m. [summa],
- chief rule, supremacy, sovereignty, = principatus: imperium ac summatum petere, Lucr. 5, 1142.
summātus, ūs, m. (summus), die Oberstelle, Oberherrschaft, imperium sibi ac summatum petere, Lucr. 5, 1140.
summātŭs, (16) ūs, m. , souveraineté : Lucr. 5, 1140.
Hæc Boamundus et cum eo qui Summatum subtilius discernebant Normannus et Flandrensis Comites.