visco
visco, to smear, besmear
Could not find viscata in Logeion dictionaries.
viscata Verb: perfect passive participle feminine ablative singular, Verb: perfect passive participle feminine vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative plural, Verb: perfect passive participle feminine nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative plural of visco
viscata Adjective: feminine ablative singular, Adjective: feminine nominative singular, Adjective: neuter nominative plural, Adjective: feminine vocative singular, Adjective: neuter vocative plural, Adjective: neuter accusative plural of viscatus
visco, āvi, ātum, 1, v. a.,
- to smear, besmear: cum se inter articulorum conjunctiones usu commotionum viscaverit (sanies), Theod. Prisc. 2, 21: spirat et hinc miseri viscantur labra mariti, are glued, smeared, Juv. 6, 463.
visco, āvī, āre (viscum), wie mit Vogelleim beleimen, mit Leim (mit einer zähen Masse) überziehen, cum se inter articulorum coniunctiones usu commotionum viscaverit (sanies), Th. Prisc. 2, 21: übtr., spirat et hinc miseri viscantur labra mariti, fettige Schmiere (v. Speichel) bekleistert die Lippen des armen Gemahles, Iuven. 6, 466.
See: viscare
viscō, (14) āvī, ātum, āre (viscum), tr., enduire dʼune substance gluante, poisser : Juv. 6, 466 ; Th. Prisc. 2, 21.
vīscō —, —, āre,
- to smear, besmear: viscantur labra mariti, are glued, Iu.