ἕρμαιον

ἕρμ-αιον, τό, prop.

• gift of Hermes, i.e. unexpected piece of luck, godsend, wind-fall, treasure-trove (cf. Ἑρμῆς II), S. Ant. 397; ἕ. ἂν ἦν τινι c. inf., Pl. Phd. 107c, R. 368d; ἕ. ἂν εἴη ἡμῖν, εἰ.. Id. Smp. 176c; ἑρμαίῳ ἐντετυχηκέναι Id. Grg. 486e; ἕ. ἡγήσασθαι, ποιεῖσθαί τι, Id. Smp. 217a, Grg. 489c; νομίζειν D. 38.6.
• • • 2 = ἕρμαξ, Sch. Od. 16.471.
    • 3 barrow, tomb, Papers of Amer. School 3 Nos. 501, 585 (Tymandos).
    • 4 = ἠρύγγη, Ps.-Dsc. 3.21; = ἀλόη, ib. 22.
  • II Ἕρμαια (sc. ἱερά), τά, festival of Hermes, Pl. Ly. 206d, Aeschin. 1.10, IG 2(2).1227 (ii B.C.), Durrbach Choix dʼinscrr. de Délos 117 (ii B.C.).
  • • 2 Ἕρμαιον, τό, temple of Hermes, SIG 546 B 6 (Melitaea, iii B.C.), Schwyzer 709 (Ephesus, iii B. C.), al.
    • 3app., = Ἑρμῆς I.2, herm, Str. 17.1.50 (pl., s.v.l.) (Prop. neut. of Ἑρμαῖος, but as Subst. proparox., Hdn.Gr. 1.369.)

ἕρμαιον, τό, der Fund, ein unverhoffter Vorteil od. Gewinn, den man dem Hermes zuschrieb, ἔστʼ ἐμὸν θοὔρμαιον Soph. Ant. 393 ; ἕρμαιον ἂν ἦν τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι ἀπηλλάχθαι, es wäre ein Gewinn für sie, Plat. Phaed. 107c ; οἶμαι τοιούτῳ ἑρμαίῳ ἐντετυχηκέναι Gorg. 486e ; ἕρμαιον τοῦτο ποιούμενος 489b ; καὶ εὐτύχημα Symp. 217a ; Folgde, wie Luc. Hermot. 52 ; κοινὸν ἕρμαιον Dem. enc. 2. Eigtl. neutr. von ἑρμαῖος.

ἕρμαιον, ου, τό,

• a god-send, wind-fall, reputed to be a gift of the god Hermes, as in Latin of Hercules, Soph., Plat.; Ἕρμαια, (sc. ἱερά), τά, a feast of Hermes, Aeschin.