Πελασγικός
Πελασγικός, Pelasgian
Could not find Πελασγικοῦ in Logeion dictionaries.
Πελασγικοῦ proper-name adjective masculine genitive singular, proper-name adjective neuter genitive singular of Πελασγικός
Πελασγικός, ή, όν,
- Pelasgian, Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε, Πελασγικέ Il. 16.233; τὸ Π. Ἄργος 2.681, cf. Hdt. 1.56, Str. 5.2.4, 9.5.15; = Argive, E. Ph. 107:—also Πελάσγιος, A. Supp. 634 (lyr.), E. IA 1498 (lyr.): fem. Πελασγίς, ίδος, Hdt. 7.42, A.R. 4.243; Πελασγιάς, άδος, Call. Lav. Pall. 4:—Πελασγίη, ἡ, = Ἑλλάς, Hdt. 2.56; cf. πελαργικός II.
Πελασγικός, ή, όν :
I adj.
1 des Pélasges, pélasgique, Il. 16, 233, etc. ||
2 postér. d’Argos, Argien, Eur. Ph. 105 ||
II subst. τὸ Πελασγικόν (s. e. τεῖχος) :
1 l’enceinte des Pélasges, partie N. O. des murs de la citadelle d’Athènes, Hdt. 6, 137 ||
2 p. suite, campagne de ce côté de la citadelle, Thc. 2, 17 ; Luc. Pisc. 42, etc. ||
➳ Dans les inscr. att. Πελαργικός, v. ce mot.
Étym. Πελασγοί.
Πελασγικός
- Adj. from next of equally disputed meaning.
- Of Argus-2 Il. 2.681.
- Of Zeus of Dodona Il. 16.233.
Πελασγικός : Pelasgic, epithet of Zeus in Dodōna, Il. 16.233; see also Ἄργος.
Πελασγικός
from Πελασγός
Πελασγικός, ή, όν
- Thessalian, but later for Argive, Eur.:—so Πελάσγιος, η, ον, Aesch., Eur.