πελαργῖτις
πελαργ-ῖτις, ιδος, ἡ,
- = ἀναγαλλὶς ἡ κυανῆ, Asclep. ap. Gal. 13.242, Ps.-Dsc. 2.178.
- 2 a kind of γεράνιον, Id. 3.116.
πελαργῖτις, ίτιδος (ἡ) herbe aux cigognes, Gal. 13, 599.
Étym. πελαργός.
πελαργῖτις, ιδος, ἡ, ein unbekanntes Kraut, vielleicht Storchschnabel, Galen.