Πυθέας
Πυθέας, pr.n., Pytheas
Πυθέας, ου (ὁ) Pythéas, h. Pd. I. 4, 22, etc. ||
➳ Voc. Πυθέα, Pd. N. 5, 80, etc. ; gén. Πυθέα, Anth. App. 71, etc. Ion. Πυθέης, gén. έεω, Hdt. 7, 81, etc. ; ou -έω, Hdt. 8, 92.
Étym. Πυθώ.
Πῡθέας son of Lampon of Aigina, elder brother of Phylakidas, victor in Nemean pankration, cf. Severyns, Bacchylide, 45ff.
- 1Λάμπωνος υἱὸς Πυθέας εὐρυσθενὴς νίκη Νεμείοις παγκρατίου στέφανον N. 5.4 καὶ νῦν τεὸς μάτρως ἀγάλλει κείνου ὁμόσπορον ἔθνος, Πυθέα (Mingarelli: Πυθέας codd.) N. 5.43 τὶν δʼ ἐν Ἰσθμῷ διπλόα θάλλοισʼ ἀρετά, Φυλακίδα, κεῖται, Νεμέᾳ δὲ καὶ ἀμφοῖν Πυθέᾳ τε, παγκρατίου (ἀμφοτέροις ὑμῖν, σοί τε καὶ τῷ Πυθέᾳ Σ.) I. 5.19 αἰνέω καὶ Πυθέαν ἐν γυιοδάμαις Φυλακίδᾳ πλαγᾶν δρόμον εὐθυπορῆσαι (perhaps because P. had acted as his brotherʼs trainer) I. 5.59 Φυλακίδᾳ γὰρ ἦλθον, ὦ Μοῖσα, ταμίας Πυθέᾳ τε κώμων Εὐθυμένει τε I. 6.58 cf. fr. 4.