πύησις
πύησις, suppuration
πύ-ησις [ῡ], εως, ἡ,
- suppuration, ἢν ἐς π. τρέπηται Aret. CA 1.7.
πύησις, εως (ἡ) [ῡ] suppuration, particul. suppuration pulmonaire, Arét. Cur. m. acut. 1, 7.
Étym. *πυέω, de πῦος.
πύησις, ἡ, das Schwären, Zitern, Aret.