αὐτοαρετή Save DGE Bailly 2024 αὐτοαρετή -ῆς, ἡ la virtud en sí misma ἡ αὐ. τὴν ἀκροτάτην ἔχει χώραν ἐν τῇ σειρᾷ τῶν ἀρετῶν Procl.in Ti.1.231, de Dios, Epiph.Const.Haer.76.35, del Verbo divino, Ath.Al.M.25.93C. αὐτο·αρετή, ῆς (ἡ) la vertu en soi, la vertu même, Bas.