αὐτόγαμος
αὐτό-γᾰμος, ον,
- = αὐτογόνος II, Nonn. D. 40.405.
que engendra por sí mismo
ἄρουρα
αὐτό·γαμος, ος, ον [ᾰ] qui se marie volontairement, Nonn. D. 40, 405.
Étym. αὐ. γαμέω.
que engendra por sí mismo
ἄρουρα