βαθύγλωσσος
βαθύγλωσσος, of unintelligible speech
βᾰθῠ-γλωσσος, ον,
- of unintelligible speech, λαός LXX Es. 3.5: but expld. by ἐλλόγιμος, Hsch., Suid.
1 que tiene una lengua gangosa o extraña
λαός
2 elocuente Hsch., Sud.
βαθύ·γλωσσος, ος, ον [ᾰ] au langage profond ou inintelligible, Spt. Ezech. 3, 5.
Étym. β. γλῶσσα.