βαθύκρημνος
βαθύκρημνος, with high cliffs
βᾰθῠ-κρημνος, ον,
- with high cliffs, ἅλς Pi. I. 4(3).56; β.ἀκταί deep and rugged banks, Id. N. 9.40; Συήνη D.P. 244, cf. 618.
de profundos acantilados o despeñaderos
βαθύκρημνον πολιᾶς ἁλὸς ... θέναρ
ἀκταὶ Ἑλώρου
νῆσοι
Κάσιος
Ταῦρος
Συήνη
• fig. de la herejía
πλάνη
βαθύ·κρημνος, ος, ον [ᾰῡ] aux roches escarpées, Pd. I. 3, 74 ; N. 9, 40 ; DP. 244, etc.
Étym. β. κρημνός.
βαθύκρημνος, tief abschüssig, ἀκταί Pind. N. 9.40 ; νῆσος Dion.Per. 618 ; ἅλς, mit steilen Ufer abhängen, Pind. I. 3.74.
βᾰθύκρημνος, -ον
- 1with high precipices βαθυκρήμνοισι δʼ ἀμφʼ ἀκταῖς Ἑλώρου N. 9.40 γαίας τε πάσας καὶ βαθύκρημνον πολιᾶς ἁλὸς ἐξευρὼν θέναρ (Heyne: -κρήμνου codd.) I. 4.56
βαθύκρημνος
- with high cliffs, ἅλς Pind.; β. ἀκταί deep and rugged headlands, Pind.