βιαστής
βιαστής, one who uses force, a violent man
βῐασ-τής, οῦ, ὁ,
- = βιατάς, Ev.Matt. 11.12.
violento, usurpador, Eu.Matt.11.12, Clem.Al.Strom.5.3.16.
βιαστής, οῦ (ὁ)
1 qui use de violence, NT. Matth. 11, 12 ; cf. Polém. Adam. ||
2 qui prend de force, ravisseur, Naz.
Étym. βιάζω.
βιαστής, ὁ, gewaltig, gewalttätig, Sp.
βιαστής
βιάζω
- one who uses force, a violent man, NTest.