βραχυχρόνιος
βραχυχρόνιος, of brief duration
βρᾰχῠ-χρόνιος, ον,
- of brief duration, γένος Pl. Ti. 75c (Comp.); τὸ β. τοῦ βίου Plu. Cons.Apoll. 2.107a.
de corta duración
γένος
καῦσος ... καὶ περιπνευμονία βραχυχρόνιον ἔχουσιν τὴν ἀρχήν
• subst. τὸ β. brevedad
τοῦ βίου
τοῦ καιροῦ
βραχυ·χρόνιος, ος, ον [ᾰ] de peu de durée, Plat. Tim. 75b ; τὸ βρ. Plut. M. 107a, courte durée.
Étym. βρ. χρόνος.
βραχυχρόνιος, von geringer Zeitdauer, kurz lebend, γένος Plat. Tim. 75c ; τὸ β. τοῦ βίου, Kürze des Lebens, Plut. consol. Apoll. p. 329.