γογγύζω
γογγύζω, to mutter, murmur
Could not find γογγύζουσιν in Logeion dictionaries.
γογγύζουσιν present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of γογγύζω
- mutter, murmur, grumble, ἐπί τινι LXX Nu. 14.29, cf. 17.5; κατά τινος Ev.Matt. 20.11; περί τινος Ev.Jo. 6.41, etc.: abs., PPetr. 3 p.130 (iii B. C.), LXX Nu. 11.1, POxy. 33 iii 14 (ii A. D.), Arr. Epict. 1.29.55.
- 2 of doves, coo, Poll. 5.89. (Cf. Skt. gaṅgūyati ‘utter cries of joy’.)
1 gener. c. suj. colect. murmurar contra, reprobar c. rég. prep.
καὶ ἐγόγγυζεν ἐκεῖ ὁ λαὸς πρὸς Μωυσῆν
ἐπ' ἐμοί
κατὰ τοῦ οἰκοδεσπότου
πρὸς τοὺς μαθητάς
περὶ αὐτοῦ
πονηρὰ ἔναντι κυρίου
τὴν γόγγυσιν ... ἣν ἐγόγγυσαν περὶ ὑμῶν
• abs. murmurar, rezongar
τὸ πλήρωμα γογγύζει φάμενοι (sic) ἀδικεῖσθαι
μετ' ἀλλήλων
τονθορύζω
• c. dat. censurar
οἰκέτῃ σοφῷ ... οὐ γογγύσει
2 de las palomas arrullar Poll.5.89.
•Origen onomat.
- to mutter, murmur, NTest.