γογγυστικός
γογγυστικός, inclined to murmur
γογγ-υστικός, ή, όν,
- inclined to murmur, in Adv. -κῶς Erot. s.v. τρύζειν, EM 771.11.
1 proclive a la murmuración
γογγυστικῆς ὄντες φύσεως
2 adv. -ῶς con murmuración
φθέγγεσθαι
γογγυστικός, ή, όν, enclin à murmurer, d’où qui murmure, qui gronde, Naz.
Étym. γογγύζω.
γογγυστικός, zum Murren geneigt, unwillig, K.S.