γυναικάριον
γυναικάριον, little wife, woman (dim.)
γῠναικ-άριον, τό, Dim. of γυνή, Diocl. Com.11, Epict. Ench. 7, 2 Ep.Ti. 3.6, M.Ant. 5.11.
mujercilla Diocl.Com.11, Epict.Ench.7, Ps.Callisth.1.46τίνος ἄρα νῦν ἔχω ψυχήν; μήτι παιδίου; ... μήτι γυναικαρίου;
¿de quién tengo yo el alma ahora? ¿de un niño? ¿de una mujercita?ἐξαπατῶντες γυναικάρια πολλὰ διέφθειραν
sedujeron y corrompieron a un montón de pobres mujeres
• despect.
γυναικάρια σεσωρευμένα ἁμαρτίαις
mujerzuelas abarrotadas de pecados
γυναικάριον, ου (τὸ) [ῠᾰ] petite femme, femmelette, Diocl. (Bkk. 87) ; M. Ant. 5, 11 ; Epict. Ench. 7 ; NT. 2 Tim. 3, 6.
Étym. dim. de γυνή.
γυναικάριον, τό, dim. von γυνή, Weibchen, Diocl. com. B.A. 87 ; NT.
Strong 1133
*
a little woman; contemptuously, a silly woman (EV): II Ti 3:6.†