δεινοθέτης
δεινοθέτης, a knave
δεινο-θέτης, Dor. -ας, ου, ὁ, (τίθημι)
- knave, Mosch. Fr. 3.7.
δεινο·θέτης, ου (ὁ) être malfaisant, Mosch. 7, 7.
Étym. δ. θε- de τίθημι.
δεινοθέτης, ὁ, der schreckliche Dinge anstiftet, Bösewicht, Mosch. 7.7.
δεινοθέτης
τίθημι
- a knave, Mosch.