δειμός
δειμός, fear, terror
δειμός, ὁ, (δέος)
- fear, terror, δειμόν τινα ἀναπλάσσειν J. Ap. 2.34.
- II Δεῖμος, ὁ, personified as accompanying Φόβος, Ἔρις, Γοργώ, etc., Il. 4.44c, 1.37, 15.119, Hes. Th. 934.
1 miedo, terror
ὁ μὲν δειμῶν ἐπιγινομένων ἀφίσταται
2 ὁ Δ. personif. Terror
• hijo de Pólemo, Sud.
• padre de Escila, Semus 22.
δειμός
δέος
- 1fear, terror:— personified Δεῖμος, Il.
- 2contr. for δέον neut. part., v. δεῖ ΙΙΙ.