δεσποτέω
δεσποτέω, to be despotically ruled
Could not find δεσποτούμενον in Logeion dictionaries.
δεσποτούμενον present middle-passive participle masculine accusative singular, present middle-passive participle neuter nominative singular, present middle-passive participle neuter vocative singular, present middle-passive participle neuter accusative singular of δεσποτέω
- = δεσπόζω, c. gen., Pl. Ti. 44d:—Pass., to be despotically ruled, πρὸς ἄλλης χερός A. Ch. 104; σῇ χερί E. Heracl. 884; δεσποτούμενος βίος, opp. ἀνάρχετος, A. Eu. 527 (lyr.), cf. 696.
ser dueño de, dominar c. gen.
ὃ θειότατόν τέ ἐστιν καὶ τῶν ἐν ἡμῖν πάντων δεσποτοῦν
• en v. pas. ser gobernado despóticamente, ser sometido
τὸ μόρσιμον γὰρ τόν τ' ἐλεύθερον μένει καὶ τὸν πρὸς ἄλλης δεσποτούμενον χερός
σῇ δεσποτούμενος χερί
sometido a tu manoμήτ' ἄναρκτον βίον μήτε δεσποτούμενον αἰνέσῃς
ni una vida sin gobierno ni sometida a tiranía alabes
- c. gen., Plat.:—Pass. to be despotically ruled, Aesch., Eur.