δεσποτέω
δεσποτέω, to be despotically ruled
Could not find δεσποτοῦν in Logeion dictionaries.
δεσποτοῦν present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular of δεσποτέω
δεσποτ-έω,
- = δεσπόζω, c. gen., Pl. Ti. 44d:—Pass., to be despotically ruled, πρὸς ἄλλης χερός A. Ch. 104; σῇ χερί E. Heracl. 884; δεσποτούμενος βίος, opp. ἀνάρχετος, A. Eu. 527 (lyr.), cf. 696.
ser dueño de, dominar c. gen.
ὃ θειότατόν τέ ἐστιν καὶ τῶν ἐν ἡμῖν πάντων δεσποτοῦν
• en v. pas. ser gobernado despóticamente, ser sometido
τὸ μόρσιμον γὰρ τόν τ' ἐλεύθερον μένει καὶ τὸν πρὸς ἄλλης δεσποτούμενον χερός
σῇ δεσποτούμενος χερί
sometido a tu manoμήτ' ἄναρκτον βίον μήτε δεσποτούμενον αἰνέσῃς
ni una vida sin gobierno ni sometida a tiranía alabes
δεσποτέω-ῶ (seul. part. prés. neutre -τοῦν) être maître de, gén. Plat. Tim. 44e ; d’où au pass. (seul. part. prés. -ούμενος), être gouverné souverainement : πρὸς ἄλλης χερός, Eschl. Ch. 104 ; σῇ χερί, Eur. Her. 884, par une autre main, par ta main ; abs. βίος δ. Eschl. Eum. 527, vie soumise au despotisme, p. opp. à ἀνάρχετος.
Étym. δεσπότης.
δεσποτέω, = δεσποτεύω, τινός Plat. Tim. 44d ; pass., δεσποτούμενος πρὸς ἄλλης χερός Aesch. Ch. 104 ; χερί Eur. Heracl. 884.
δεσποτέω
= δεσπόζω
- c. gen., Plat.:—Pass. to be despotically ruled, Aesch., Eur.