διάπλοκος
διάπλοκος, interwoven, plaited
Could not find διάπλοκον in Logeion dictionaries.
διάπλοκον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter accusative singular of διάπλοκος
διά-πλοκος, ον,
- interwoven, plaited, Hld. 2.3.
entrelazado, trenzado
βοτρύων σχοινιαὶ διάπλοκοι
κρηπὶς ... ἱμάντι φοινικῷ δ.
τὸ μὲν κέρας ... ἀνθινοῖς στεφάνοις δ.
κόμη
ἡμερίδες ... κισσῷ διάπλοκοι καὶ βότρυσι
διάπλοκος, ος, ον, entrelacé, tressé, Hld. 2, 3.
Étym. διαπλέκω.
διάπλοκος, durch-, verflochten, Heliod.