διαδικαιόω
διαδικαιόω, to justify an action
Could not find διαδικαιούντων in Logeion dictionaries.
διαδικαιούντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of διαδικαιόω
διαδῐκ-αιόω,
- justify an action, Th. 4.106; defend as matter of right, ὑπέρ τινος, D.C. 39.60; defend a personʼs right, τὰ τοῦ Καίσαρος Id. 40.62.
1 tr. propugnar, proponer abiertamente c. ac. de abstr.
ἐκ τοῦ φανεροῦ διαδικαιούντων αὐτά
διεδικαίου δὲ τὴν πράξιν οὐδείς
2 intr. salir en defensa de, defender
ὑπὲρ αὐτοῦ
δια·δικαιόω-ῶ [ῐκ] (impf. διεδικαίουν)
1 regarder comme juste, approuver : τι, Thc. 4, 106, qqe ch. ||
2 p. suite, prendre la défense de : τι, DC. 46, 32, de qqe ch. ; τί τινος, DC. 40, 62, des intérêts de qqn ; abs. ὑπέρ τινος, DC. 39, 60, de qqn.
διαδικαιόω, etwas als Recht verteidigen, τί, Thuc. 4.160 u. Sp.; τά τινος, ὑπέρ τινος, DC. 40.62, 39.60, durchfechten, verteidigen.
διαδικαιόω
fut. ώσω
- to hold a thing to be right, Thuc.