διαθολόω
διαθολόω, darken
Could not find διαθολοῦντα in Logeion dictionaries.
διαθολοῦντα present active participle neuter accusative plural, present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle masculine accusative singular of διαθολόω
διαθολόω,
- darken, ἡ σκιὰ τῆς γῆς δ. τὸ φέγγος Plu. Daed. 4 [fr 157 Sandbach]:—Pass., τῆς θαλάσσης διαθολωθείσης Id. Sollert. 2.978b.
oscurecer, nublar
τὰς ὄψεις
τὸ φέγγος (τῆς σελήνης)
θαλάττης διαθολωθείσης
oscurecido el mar (por la tinta de la sepia)τὸ σχῆμα καὶ τὸ χρῶμα τέλεον διατεθολωμένοι καὶ ῥυπῶντες
• enturbiar en metáf.
τὸν ἐν τῇ ψυχῇ αἰθέρα
δια·θολόω-ῶ (ao. pass. part. fém. -θολωθείσης) remuer la vase, d’où troubler profondément, acc. Plut. M. 978b ; Philstr. 10.
διαθολόω, ganz schwärzen, trüben, θάλασσαν, vom Tintenfisch, Plut. Sol. an. 26.