διακολλάω
διακολλάω, to glue together
Could not find διακεκολλημένος in Logeion dictionaries.
διακεκολλημένος perfect middle-passive participle masculine nominative singular of διακολλάω
διᾰκολλ-άω,
- glue together, Luc. Ind. 16:—Pass., λίθῳ διακεκολλημένος formed of stones morticed together, Id. Hipp. 6.
1 encolar, pegar
τὰ βιβλία
• fig. poner seguido, unir
διακολλῶν τὴν συμβολὴν τῶν ῥημάτων
2 revestir con una decoración en v. pas.
διάδρομος Νομάδι λίθῳ διακεκολλημένος
un corredor revestido con mármol númida
δια·κολλάω-ῶ, coller l’un contre l’autre, coller ensemble, Luc. Ind. 16 ; au pass. λίθῳ διακεκολλημένος, Luc. Hipp. 6, formé de plaques de marbre reliées entre elles par du ciment.
διακολλάω, verleimen, verkitten, διάδρομος λίθῳ διακεκολλημένος Luc. Hipp. 6.
διακολλάω
fut. ήσω
- to glue together, Luc.