διακριδόν
διακριδόν, eminently, above all
- eminently, δ. εἶναι ἄριστοι Il. 12.103, cf. 15.108, Hdt. 4.53; δ. ἠσκημένη κόμη Luc. Am. 3.
- 2 precisely, of measurement, Nic. Th. 955; in detail, A.R. 4.721; distinctly, Hymn.Is. 14.
- 3 separately, A.R. 1.567, al.; ἔνθα καὶ ἔνθα δ. Nonn. D. 34.349, cf. Opp. C. 2.130, Agath. 5.7; οὐ δ. without distinction, περὶ τῶν ὁσίων ἢ δικαίων App. BC 5.9.
I c. adj. en alto grado, con mucho, c. sup. con diferencia
δ. εἶναι ἄριστοι
τοῦτο δὲ δ. ... μέγιστον ὤπασε κακόν
παρέχεται ἰχθῦς ἀρίστους δ.
II c. verb.
1 sumamente
δ. δ' ἠσκημένης κόμης ἐπιμέλεια
• especialmente, sobre todo
ἀντ' ἀρετῆς σε δ. Ἆλις ἀείδει
ἐπεβρωμᾶτο ... Λητοῖ δὲ δ.
rugía especialmente contra Leto
2 con precisión
πλάστιγγι δ. ἄχθος ἐρύξας
• detalladamente
ναυτιλίην τε δ. ἐξερέεινεν
3 separadamente, por separado
ἐν δ' ἄρ' ἑκάστῳ τέρματι δαίδαλα πολλὰ δ. εὖ ἐπέπαστο
ἔστιχον ... δ.
πάντα ... ὑφάνασα δ.
todas las cosas ... las urdí una por una
• de forma dispersa
κῦμα δ. ἄλλοθεν ἄλλα δοῦρα φέρῃ
• en estado de distinción
op. ὁμοθυμαδόν
• fig. οὐ δ. sin distinción
ὅ τι προστάξειεν, ἐγίγνετο, οὐ δ. ἔτι περὶ τῶν ὁσίων ἢ δικαίων
[διακρίνω.]
Clearly, without doubt: δ. εἶναι ἄριστοι (ἄριστος) Il. 12.103, Il. 15.108.
- eminently, above all, Lat. eximie, Il., Hdt.